การจัดเก็บโลหะชิ้นงาน

มองแล้วรู้

การจัดเก็บต้องไม่ทำให้โลหะชิ้นงานเสียหาย และการระบุต้องคงอยู่ตลอดการจัดเก็บ ข้อนี้ครอบคลุมวัสดุที่ผู้ซื้อจัดหามาให้ด้วย

ข้อนี้เป็นข้อที่สั้นที่สุดข้อหนึ่งของมาตรฐาน มีเพียงสองประโยค และไม่บอกวิธี ผู้ผลิตต้องกำหนดวิธีเองให้เหมาะกับวัสดุที่ใช้

ข้อ 12 คุมช่วงตั้งแต่วัสดุเข้าคลังจนถูกเบิกไปผลิต การระบุที่คงอยู่ในช่วงนี้คือสิ่งที่การตรวจก่อนเชื่อมใช้

สามระดับต่างกันอย่างไร

ISO 3834-4 ไม่มีข้อเรื่องการจัดเก็บโลหะชิ้นงาน ข้อ 12 ของ ISO 3834-4 เป็นเรื่องการตรวจและทดสอบ ยืนยันด้วยภาคผนวก A ของ ISO 3834-1:2005

ทำไมจึงสำคัญ

WPS รับรองไว้สำหรับกลุ่มวัสดุและช่วงความหนาที่กำหนด ถ้าแผ่นเหล็กในคลังไม่มีเครื่องหมายบอกชนิดและหมายเลขหลอม ผู้ผลิตจะยืนยันไม่ได้ว่างานอยู่ในช่วงที่รับรอง และใบรับรองวัสดุจะโยงกลับมาที่ชิ้นงานไม่ได้ ส่วนความเสียหายจากการจัดเก็บ เช่นสนิมลึก การเสียรูป หรือการปนเปื้อน กลายเป็นปัญหาของการเตรียมรอยต่อในขั้นถัดไป

เอกสารและบันทึก

ตัวอย่างจากภาคผนวก A ของ ISO/TR 3834-6:2007

อ่านแล้วเข้าใจ

มาตรฐานกำหนดอะไร

• การจัดเก็บต้องไม่ส่งผลเสียต่อวัสดุ
• ข้อกำหนดนี้รวมวัสดุที่ผู้ซื้อจัดหามาให้ผู้ผลิตใช้
• การระบุต้องคงอยู่ตลอดการจัดเก็บ

มาตรฐานไม่ได้ระบุวิธีจัดเก็บหรือวิธีทำเครื่องหมาย และข้อ 12 ไม่ได้อ้างตารางของ ISO 3834-5 ข้ออื่นที่ต่อจากข้อนี้มีสามจุด

• ข้อ 14.2 c: ก่อนเชื่อม ต้องตรวจการระบุของโลหะชิ้นงาน
• ข้อ 17 f: เมื่อมีการกำหนด ระบบต้องระบุหรือสอบกลับโลหะชิ้นงานได้ เช่นชนิดและหมายเลขหลอม
• ข้อ 18 b: เอกสารการตรวจของวัสดุเป็นบันทึกคุณภาพ เมื่อเกี่ยวข้อง

แนวทางตีความ

ISO/TR 3834-6 ข้อ 10.6 ระบุว่าผู้ผลิตควรวางระบบสำหรับจัดเก็บโลหะชิ้นงาน ทั้งที่ซื้อเองและที่ผู้ซื้อจัดหา รวมชิ้นส่วนที่รับมาเพื่อประกอบเข้ากับผลิตภัณฑ์ และคาดหวังให้กำหนดวิธีและระบบไว้ชัดเจน

งานของผู้ประสานงานงานเชื่อม

ISO 14731:2019 ภาคผนวก B.11 ให้ผู้ผลิตพิจารณามอบหมายเรื่องต่อไปนี้

• ข้อกำหนดเพิ่มเติมในข้อกำหนดการจัดซื้อวัสดุ รวมชนิดของเอกสารการตรวจ
• ความสามารถในการเชื่อมของวัสดุที่จะใช้
• การจัดเก็บและการขนย้ายโลหะชิ้นงาน
• การสอบกลับ

กฎที่เรียกใช้

EN 1090-2:2018 ข้อ 6.2 กำหนดให้ชิ้นส่วนเหล็กทุกชิ้นหรือทุกมัดระบุได้ด้วยระบบที่เหมาะสมในทุกขั้นของการผลิต และข้อ 6.3 กำหนดให้ขนย้ายและจัดเก็บผลิตภัณฑ์ส่วนประกอบตามคำแนะนำของผู้ผลิตผลิตภัณฑ์นั้น

PED 2014/68/EU ภาคผนวก I ข้อ 3.1.5 กำหนดให้มีขั้นตอนสำหรับระบุวัสดุของชิ้นส่วนรับแรงดัน ตั้งแต่รับเข้า ตลอดการผลิต จนถึงการทดสอบขั้นสุดท้าย

คิดต่อ

ถ้าหลุดซ้ำ ให้สงสัยระบบ

• เศษแผ่นที่เหลือจากการตัดกลับเข้าคลังโดยไม่มีการย้ายเครื่องหมาย
• วัสดุที่ผู้ซื้อจัดหาถูกเก็บนอกระบบของคลัง เพราะถือว่าไม่ใช่ของโรงงาน
• เหล็กกล้าไร้สนิมถูกเก็บและขนย้ายร่วมกับเหล็กกล้าคาร์บอน โดยไม่มีการกันการปนเปื้อน
• เครื่องหมายอยู่บนผิวที่ถูกพ่นทรายหรือทาสีทับก่อนถึงขั้นประกอบ

โยงไปเล่มอื่น

คำถามท้ายหน้า

• ผู้ซื้อส่งแผ่นเหล็กของตนมาให้ผู้ผลิตใช้ทำงาน และผู้ผลิตเก็บไว้กลางแจ้งโดยไม่มีเครื่องหมาย ผู้ผลิตอ้างได้หรือไม่ว่าวัสดุนี้ไม่อยู่ในความรับผิดชอบของตน
• แผ่นเหล็กถูกตัดแบ่ง ส่วนที่เหลือกลับเข้าคลังโดยไม่มีเครื่องหมาย เรื่องนี้ขัดกับข้อใด และถ้าไม่มีใครพบที่คลัง ควรถูกพบที่การตรวจข้อใด