ชิ้นยึดชั่วคราว

มองแล้วรู้

หูยก ขายึด แผ่นดึง และชิ้นส่วนอื่นที่เชื่อมติดชิ้นงานเพื่อการประกอบหรือการขนย้าย แล้วตัดออกเมื่อเสร็จ ชิ้นยึดหายไป แต่ HAZ ของมันอยู่กับโครงสร้างตลอดอายุการใช้งาน

ถ้าตัดออกด้วยความร้อน ต้องเหลือเนื้อไว้พอให้เจียส่วนที่ได้รับความร้อนออกได้ แล้วเจียผิวแผ่นให้เรียบ

ทำไมจึงสำคัญ

รอยเชื่อมของชิ้นยึดมักสั้น ทำเร็ว และทำโดยคนที่ไม่ใช่ช่างของรอยต่อหลัก จึงรวมความเสี่ยงของ tack weld รอยอาร์กนอกแนว และจุดรวมความเค้นไว้ในที่เดียว โดยอยู่บนผิวของชิ้นส่วนรับแรง

อ่านแล้วเข้าใจ

ข้อแนะนำของมาตรฐาน

• เชื่อมได้เฉพาะเมื่อสัญญายอมให้ทำ
• ออกแบบให้รับแรงจากการยกและการประกอบได้โดยไม่ทำให้โครงสร้างเสียหาย และให้ตัดออกได้ง่าย
• พิจารณาตำแหน่ง เพื่อเลี่ยงจุดรวมความเค้นและความเค้นจากการหดตัวที่ไม่ตั้งใจ
• วัสดุของชิ้นยึด ลวดเชื่อม และขั้นตอนการเชื่อม ต้องเข้ากับโลหะชิ้นงาน และมี WPS เมื่องานกำหนด
• ใช้ preheat เดียวกับงานเชื่อมจริง
• หลังตัดออก เจียผิวโลหะชิ้นงานอย่างระวัง และตรวจผิวถ้าจำเป็น
• แผ่นปะที่ปิดทึบอาจต้องมีรูระบาย เพื่อกันความดันจากแก๊สที่ขยายตัว

แยกตามวัสดุ

ต้องระบุและบันทึกอะไร

คิดต่อ

ถ้าเจอปัญหา ให้สงสัยระบบ

• ไม่มีใครนับว่าเชื่อมชิ้นยึดไปกี่ชิ้นและตัดออกครบหรือไม่
• หัวหน้างานประกอบตัดสินตำแหน่งเองหน้างาน
• ชิ้นยึดถูกตีออกด้วยค้อน
• ไม่มีการตรวจผิวหลังเจีย เพราะไม่ใช่ “รอยเชื่อม” ในแผนตรวจ

โยงไป Defect Atlas

คำถามท้ายหน้า

• ทำไมการตีชิ้นยึดออกด้วยค้อนจึงไม่ใช่วิธีที่ยอมรับได้ แม้จะเร็วกว่า
• โครงสร้างอะลูมิเนียมต้องมีหูยกชั่วคราว ข้อมูลใดต้องได้จากผู้ออกแบบก่อนเชื่อม