รูพรุนในอะลูมิเนียม

มองแล้วรู้

โพรงแก๊สในเนื้อเชื่อมอะลูมิเนียม เกือบทั้งหมดมาจากไฮโดรเจน ซึ่งมาจากความชื้นและสารประกอบไฮโดรคาร์บอนบนลวด บนรอยต่อ และในแก๊สปกคลุม

รูปแบบ วิธีตรวจ และการประเมิน อยู่ในหน้ากลุ่ม 2 ของ Defect Atlas แต่เกณฑ์ยอมรับของอะลูมิเนียมอยู่ในมาตรฐานอื่น

อะลูมิเนียมหลอมเหลวละลายไฮโดรเจนได้มาก แต่เมื่อแข็งแล้วแทบไม่ละลาย ไฮโดรเจนที่หนีไม่ทันจึงถูกขังเป็นรูพรุน

ทำไมจึงสำคัญ

ในเหล็ก ไฮโดรเจนคุมได้ด้วยการเลือกลวดเป็นหลัก ในอะลูมิเนียม ไม่มีลวดระดับไฮโดรเจนให้เลือก การคุมทั้งหมดอยู่ที่ความสะอาดและความแห้งของทุกสิ่งที่เข้าใกล้อาร์ก ซึ่งเป็นวินัยของโรงงาน ไม่ใช่ตัวเลขใน WPS

อ่านแล้วเข้าใจ

ต้นเหตุและมาตรการของมาตรฐาน

ข้อขัดกันที่ต้องตัดสิน

มาตรการ “เพิ่ม heat input หรือ preheat” เพื่อให้แก๊สมีเวลาออก ขัดกับมาตรการของหน้า Soft ซึ่งให้จำกัดความร้อนเพื่อรักษาความแข็งแรงของ HAZ ผู้กำหนดเงื่อนไขต้องเลือกว่างานนั้นกลัวอะไรมากกว่า และมาตรการด้านความสะอาดควรมาก่อนเสมอ เพราะไม่มีข้อแลกเปลี่ยน

ตัวแปรที่ต้องคุม

คิดต่อ

ถ้าเจอปัญหา ให้สงสัยระบบ

• ไม่มีข้อกำหนดเวลาระหว่างทำความสะอาดกับเชื่อม
• วัสดุถูกย้ายจากคลังเย็นเข้าโรงงานชื้นแล้วเชื่อมทันที
• สายแก๊สและข้อต่อไม่มีรอบตรวจ
• รูพรุนถูกแก้ด้วยการเชื่อมซ่อมซ้ำ ซึ่งเพิ่มความร้อนให้ HAZ โดยต้นเหตุยังอยู่

โยงไป Defect Atlas

คำถามท้ายหน้า

• ทำไมการคุมรูพรุนในอะลูมิเนียมจึงพึ่ง WPS ได้น้อยกว่าการคุมรอยร้าวจากไฮโดรเจนในเหล็ก
• รอยเชื่อมอะลูมิเนียมมีรูพรุนเกินเกณฑ์และถูกเชื่อมซ่อมสามรอบ รอยต่อนี้มีความเสี่ยงใดเพิ่มขึ้นนอกจากรูพรุน